To przestroga dla tych wszystkich, którzy nie pauzują swoich gier. Co się stanie gdy zostawisz swojego walecznego bohatera na pastwę nieubłaganie upływającego czasu? Najzwyczajniej w świecie z braku rozrywki zamieni Twoje mieszkanie w misternie skonstruowany level!

Świetnie przygotowany film [nie ma się co dziwić, skoro nakręcenie wszystkiego zajęło, wg. opisu autora aż pół roku] z naprawdę klimatyczną ścieżką dźwiękową i zaskakującym zwrotem akcji na końcu. Po prostu skończcie czytać i zabierajcie się za oglądanie !

Wczoraj miałem okazję być na evencie Dawne Komputery i Gry 2012, który odbył się w CK Zamek we Wrocławiu. To co pierwsze rzuciło mi się w oczy po przybyciu na miejsce to piękny Zamek w którego piwnicznych czeluściach odbywała sie w/w impreza. Już od pierwszych kroków można było poczuć nostalgiczny klimat, który wzrastał z każdym kolejnym ku odmętom Zamkowych piwnic. Miejscówce klimatu nie można było odmówić. Dostrzegłem pierwsze eksponaty, które przykuwała wzrok od pierwszego wejrzenia, człowiek nie wiedział na czym ma się skupić. Amigi, atarynki, commodorki, snesy, nesy i wiele wiele innych. Z tego powodu, że nie miałem zbyt wiele czasu gnałem z kamerą, próbując zdobyć nieco materiału, aby Wam choć w małym procencie oddać klimat DKiG. Tak oto przygotowałem Wam serie zdjęć, którą znajdziecie w rozwinięciu, a w materiale wideo znajdziecie, nagranie przedstawiające klimat imprezy oraz niektóre eksponaty, czy też gry. Muszę przyznać, że organizatorzy w tym roku postawili wysoko poprzeczkę, którą co najważniejsze udało się zrealizować. Ogromna ilość eksponatów, wspaniałe konkursy z ciekawymi nagrodami (układanie chronologiczne procesorów, turnieje dyna blaster, zbieranie grzybków, układanie mariana z karteczek), ciekawe pokazy i to wszystko w klimatach retro. Tak naprawdę to o czym wspominam to wycinek z krótkiego czasu, a dodam, że DKiG trwało już od soboty. Impreza na plus i mogę śmiało przyznać, że to najlepszy event w klimatach retro w Polsce.

Jeżeli wahacie się jaki kolejny geekowy mebel umieścić w swoim pokoju to poniższa propozycja powinna rozwiać wszelkie wątpliwości. Mahoniowy stolik kawowy w kształcie pada od NESa to nie tylko elegancki dodatek, ale jednocześnie w pełni działający kontroler. Koszt takiego cuda wynosi jakieś 3,5 tysiąca dolców, a czas produkcji to mniej więcej miesiąc. Mała czarna z Marianem o poranku? Nie dajcie się prosić!

Z przykrością nam oznajmić, że dwa dni temu w wieku 83 lat zmarł Jack Tramiel (znany również jako Jacek Trzmiel), założyciel firmy  Commodore. Wybitny człowiek i wspaniały biznesmen, który w wielkim stopniu przyczynił się do rozwoju tej branży i do tego nasz rodak. Osobiście, gdy tylko słyszę Commodore 64 to wracają wspomnienia, kiedy to miałem około siedmiu lat, a moją codzienną rutyną była wizyta u kolegi, który mieszkał dwa piętra pode mną. Celem jak zawsze była rundka (albo i 20) w nasze ulubione gry na C64. Do dziś pamiętam jak jego mama za pomocą odpowiedniej komendy przekształcała niebieski ekran startowy w główne menu naszych ukochanych gier. To były czasy…

Pieniądze, jeszcze więcej pieniędzy, ogrom złotych monet i starożytne skarby. Kaczor wciągający widzów „w wir przygody i w kłopoty”, a do tego auta, laser, samoloty. I jakkolwiek by nie było „być albo nie być – tu trzeba przeżyć”. Na podstawie zacytowanych fragmentów z czołówki niniejszej kreskówki, pewnie każdy już wie, o jakiej kreskówce mowa. Zatem „dzioby w górę, zgodnym chórem – kaczki!”, a konkretnie – „Kacze Opowieści”.

Jestem pewien, że każdy chłopak za czasów młodości przemieniał się na podwórku w kowboja, policjanta, żołnierza, gangstera, itp. Wyposażony w arsenał różnorodnych broni od rewolwerów po karabiny walczył dziennie, a podwórko w mgnieniu oka przekształcało się w teren wojny. Jeśli pamiętacie taką cząstkę Waszych wspomnień to ten teledysk jest dla Was. Strzelaniny na podwórku okraszone ciekawymi efektami specjalnymi, gdzie nie zabraknie krwi i wybuchów. Taki jest właśnie klip do piosenki The Greeks zespołu Is Tropical.

Dziś będąc na porannych zakupach spojrzałem w stronę półeczki z gumami do żucia. Niby nic nadzwyczajnego, standardowe produkty z tego działu, ale jednemu nie dowierzały moje oczy. Podszedłem bliżej i zrozumiałem, że mam do czynienia z podróbkami kultowych gum Turbo, które także są pochodzenia tureckiego! Cena 50gr, myślę sobie, że po prostu trzeba spróbować. Naiwnie myśląc, że poczuje ten smak sprzed lat wybrałem gumę w różowym opakowaniu, po czym zapłaciłem i udałem się na konsumpcję tejże gumy balonowej. Wszystko zaczęło się od otworzenia opakowania, które w sumie nie jest takie ładne jak przy oryginale, ale pomijając ten fakt moje oczy ujrzały kartkę z autem. Trafił mi się Volkswagen Beetle, podobieństwo do oryginału jest bardzo duże, mamy podobne dane techniczne, jedyną nowością chyba jest jakaś ciekawostka dodana nad obrazkiem auta. Chyba, gdyż nie znam tureckiego i dwóch innych języków, które są kolejnymi lingwistycznymi wariantami tejże informacji. Teraz przejdźmy do smaku, pierwsze wrażenie negatywne. Smak gumy za nic nie przypomina wspaniałego smaku ulubionej gumy z dzieciństwa, a jakieś kruche coś, które po nawodnieniu śliną pomału staję się miękkie i ciągnące. Przypomina mi to coś z dzieciństwa, ale na pewno nie gumę Turbo. Nasycenie smaku też nie zaskakuje i bardzo szybko się ulatnia, praktycznie po kilku minutach już go nie ma. Jak pisałem na początku, byłem naiwny myśląc, że poczuję euforię w moich kubkach smakowych. Nic z tych rzeczy! Czuję ogromne rozczarowanie tym produktem, ale warto było spróbować, chociażby po to, by się przekonać i nie mieć potem do siebie żalu.

Ponieważ ostatnio zrujnowaliśmy Wasze wspomnienia z dzieciństwa związane z bajkami Disney’a, w tym wpisie postaramy się je nieco trochę odbudować. Zapraszamy do odwiedzenia niedużej, lecz ciekawej galerii użytkownika MecaniqueFairy na DeviantArt, znajdującej się pod tym linkiem. Prace tej artystki przedstawiają postacie ze słynnych filmów Disneya odziane w skórę oraz noszących mosiężne akcesoria, jakby wywodziły się z alternatywnej rzeczywistości w klimatach steampunk. Moim zdaniem najlepiej prezentują się czarne charaktery – Hades, Kapitan Hak oraz Bestia. A co Wy o nich sądzicie?

Paper Darth Project to papercraft wynikający z połączenia dwóch różnych i na swój sposób przeciwstawnych postaci, jakimi są Matka Boska i Darth Vader. Co z tego wyszło musicie zobaczyć na własne oczy, ale mogę śmiało powiedzieć, że dawno nie widziałem tak zaskakującej pracy wymagającej tyle skupienia i subtelności. Powyżej prezentujemy materiał, który przedstawi etapy powstawania tego papierowego dzieła wraz z jego końcowym efektem. Projekt został stworzony przez hiszpańskiego artystę skrywającego się pod Nickiem Lobulo.

(Kliknij w obrazek, aby zobaczyć pełną zawartość)